Istorijski arhiv

Zgrada je podignuta za potrebe mađarske vojske, u njoj je bila smeštena Sedma honvedska regimenta. Prvobitno to je bila Kasarna Franje Josifa, a između dva rata u njoj se nalazila kasarna Kralja Petra Prvog Karađorđevića. U gradu je poznata i kao Velika kasarna. Objekat ima osnovu u obliku nepravilnog ćiriličnog slova „Ш”. Sastoji se od prizemlja i dva sprata. Na uličnoj fasadi su dva rizalita sa po tri prozora na svakom spratu, a u sredini je 11 prozora. Iznad krovnog venca se nalazi mala, jednostavna atika, postavljena u sredini kao ukras. Između spratova se nalaze naglašeni venci. Na užoj strani objekta ima po dva prozora, a na krovu su polukružne badže. Istaknuti rizaliti su obrađeni plitkom rustikom.


Planovi zgrade iz 1931. godine su sačuvani sa njenim originalnim izgledom u eklektičkom stilu. Objekat danas nema taj izgled. U rekonstrukciji, koja je izvršena nakon Drugog svetskog rata, glavna fasada je očišćena od dekorativne plastike. Objekat Istorijskog arhiva u Pančevu ima istorijski značaj i svedoči o vojnoj istoriji grada. Pored toga, to je objekat građen na regulacionoj liniji stare Nemanjine ulice, pa ima i urbanističke vrednosti.

Istorijski arhiv u Pančevu poseduje 827 fondova i zbirki, ukupne količine 8.840 metara, u vremenskom rasponu od 1718. godine do kraja XX veka. Ova institucija organizovana je kao jedinstvena služba u okviru koje se obavljaju poslovi na obradi i zaštiti arhivske građe i registraturskog materijala u registraturama, obradi i sređivanju arhivske građe, sređivanju depoa, kulturno-prosvetnoj delatnosti, istraživačkom radu, bibliotečkoj i izdavačkoj delatnosti. Formiranjem arhivskog središta u Pančevu, 1947. godine, prikupljena je i preuzeta građa Magistrata iz 1794. godine, kao i građa Pučke banke. Najstarija građa u Arhivu je fond Nemačko-banatskog graničarskog puka Pančevo od 1765. do 1872. godine.